Xitoyning an’anaviy xalq san’ati hisoblangan arslon raqsi bayramlar, marosimlar va to‘ylarda keng namoyish etiladi. Ushbu tomosha musiqa, raqs va jang san’ati elementlarini o‘zida mujassam etgan bo‘lib, undagi harakatlar omad va farovonlik tilaklarini ifodalaydi.
Odatda raqsni ikki kishi ijro etadi: ulardan biri arslonning bosh qismini, ikkinchisi esa tanasini boshqaradi. Tomosha davomida baraban, gong va zanglar sadolari yangrab, ritmni belgilab beradi. Arslonning har bir harakati — ko‘z qisishi, bosh irg‘ashi yoki aylanishi — o‘ziga xos ma’no va ramziy ahamiyatga ega.
Arslon raqsining ikki asosiy turi mavjud — shimoliy va janubiy uslublar. Shimoliy uslubda niqob va kiyim arslonga imkon qadar o‘xshash qilib tayyorlanadi, harakatlar esa dinamik bo‘lib, akrobatika elementlari bilan boyitilgan. Janubiy uslub esa tashqi ko‘rinishning ifodaliligi, harakatlarning nafisligi va arslon xarakterini ochib berishga qaratilgani bilan ajralib turadi.
Xitoy madaniyatida arslon yovuzlikdan himoya qiluvchi timsol hisoblanadi. U omadni jalb etadi, degan ishonch mavjud. Shu bois arslon raqsi bugungi kunda ham ezgu tilaklarni ifodalash va bayramona muhit yaratish vositasi sifatida saqlanib kelmoqda.
