Tayvandan kelgan Chen Iting Shinjon haqida safargacha asosan darsliklardan ma’lumotga ega edi. U yerda tog‘ tizmalari va botiqlar, qadimiy Ipak yo‘lidagi tuyalar tasvirlangan. Biroq hududga tashrif buyurgach, bu tasavvurlar Shinjonning haqiqiy ko‘lamini to‘liq aks ettirmasligini anglab yetdi.
Chen Iting ayniqsa Qashg‘arning qadimiy shahrini yaxshi eslab qoldi. Tasvirga olish jarayonida ishtirokchilarga mahalliy liboslar va milliy pardoz vositalari taklif etildi. Shundan so‘ng ular ko‘chalar va tor yo‘laklarda suratga tushishdi. Chen Itingga fotosuratlar bilan birga Katta bozor ham ma’qul keldi. Uning so‘zlariga ko‘ra, mahalliy aholi bilan muloqot qilish oson bo‘lgan. Taomlardan esa dapandji va safar ishtirokchilari uchun kursdoshlari xarid qilib bergan qovurilgan guruchli lag‘mon unga ayniqsa yoqqan.
Aksu shahrida u bir necha avlod vakillari qurg‘oqchil hududda bosqichma-bosqich o‘rmonzor barpo etgani haqida hikoya qiluvchi memorial majmuaga tashrif buyurdi. Suv va yam-yashil hududlar Chen Iting uchun Shinjonga faqat cho‘l hudud sifatida qarash mumkin emasligining yana bir isboti bo‘ldi.
Safar Chen Itingda Shinjonning tabiati, tarixi va odamlari haqida katta taassurot qoldirdi. U darsliklardagi avvalgi tasavvurlar o‘rniga hududni o‘z ko‘zi bilan ko‘rdi - tog‘lar, yashil hududlar, shaharlar va mahalliy aholining kundalik hayoti uyg‘unlashgan o‘ziga xos makon bilan yaqindan tanishdi.
