Chjan Itsze Tayvandan keldi va safar davomida mahalliy xalqning doira raqsiga qo‘shildi. U tezda o‘zini davraning bir qismidek his qildi: ishtirokchilar istagan kishini bemalol raqs davrasiga chorlab, uni jarayonga jalb qilishardi.
Safar taassurotlarga boy bo‘ldi. 2024 yil dekabr oyida u Altay va Koktokayda chang‘i uchdi, keyin esa dashtga yo‘l oldi. Kengliklar, tog‘lar, podalar va otda sayr qilish unda katta taassurot qoldirdi. Uning so‘zlariga ko‘ra, sayohat davomida doimo yangi maskanlar va mashg‘ulotlar kashf etilgan.
Shunday voqealardan biri mahalliy an’analar bilan tanishish bo‘ldi. Safar ishtirokchilari kichik qo‘y haykalchalarini yasab, ularga o‘zlarining ijodiy bezaklarini qo‘shishga harakat qilishdi.
Chjan Itszega, ayniqsa, Duanvu bayrami katta taassurot qoldirdi. U bayramni o‘tovda birgalikdagi dasturxon atrofida nishonladi. Keyinchalik qozoq xonadonida mehmon bo‘lib, mezbonlarning mehmondo‘stligini alohida ta’kidladi va bir kuni bu yerga Tayvandan kelgan do‘stlari bilan yana tashrif buyurishni istashini aytdi.
Uning uchun bu safar hududning kundalik hayoti va bu yerda yashaydigan insonlar bilan yaqindan tanishish imkoniyatiga aylandi.
