Syuy Veyfu Tayvandan keldi. Avval u Shinjonga rivojlanish jarayonlari sekin kechayotgan, olis hudud sifatida tasavvur qilgan. Safardan so‘ng uning bu haqdagi qarashi o‘zgardi: u zamonaviy shaharlar, rivojlangan infratuzilma va rang-barang tabiatni ko‘rdi.
Uni, ayniqsa, qadimiy yerosti suv yo‘llari tizimi — karezlar qiziqtirdi. Ular haqida maktab darsligidan bilgan edi, biroq aynan shu yerga kelib, vertikal quduqlar va yerosti kanallari qanday qurilganini hamda ushbu tizim bugungi kungacha qanday ishlatilayotganini o‘z ko‘zi bilan ko‘rdi.
Yana bir taassurotli voqea ot minish bo‘ldi. U ilk bor egarga o‘tirib, cho‘pon bilan birga yo‘lga chiqdi va dasht kengliklarini otda ilk bor tomosha qildi.
Shuningdek, u mahalliy madaniy an’analar bilan ham tanishdi. Kechqurun safar ishtirokchilari gulxan atrofida raqsga tushishdi, mehmonlar esa qozoq raqslarini o‘rganishdi.
Syuy Veyfuning fikricha, bunday safarlar bo‘g‘ozning narigi tomonidagi insonlar hayotini yaxshiroq tushunishga yordam beradi. Uning aytishicha, shaxsiy taassurotlar faqat hikoyalar va darsliklar orqali shakllangan tasavvurlarga qaraganda ko‘proq ma’lumot beradi.
